Snotteraars, RIVM en gewoon de mindere….

Unitas'30 JO13-2
Baronie JO13-2
07-03-2020
1 - 3

Scheidsrechter:   D. (Diego) Forsten
Soms zoek je woorden om een slechte wedstrijd toch wat positief te kleuren. Vandaag was er zo een. Complimenten voor onze jongens en meiden moet ik echt in de uiterste hoeken zoeken, maar krijg ze daar deze keer ook niet helemaal gevonden. En om alleen maar complimenteus over Baronie te spreken gaat me ook wat ver. Ja, ze waren beter, ja ze waren feller, maar ik ben een Unitas’30 reporter dus om nu het spel en de inzet van Baronie op te hemelen is ook weer zo wat. En om de schrijven dat onze jongens slechter waren en op alle fronten afgetroefd werden, is ook niet echt inspirerend. Wel valt het me op dat sinds er verslagen worden gemaakt er geen enkele wedstrijd meer gewonnen wordt… Zou het daar aan liggen?
Gelukkig hebben we nog het RIVM en hun advies om bij het minste vermoeden van verkoudheid, lopende neus en andere koortsverschijnselen vooral niet buitenshuis te verschijnen. Dàt had ons beter uitgekomen. Als de snotteraars, bijna snotteraars en wannabe snotteraars zich hadden afgemeld, dan had de wedstrijd niet gespeeld geweest en hadden we nu kunnen zeggen; "wat jammer dat de wedstrijd niet door was gegaan, deze hadden we echt kunnen hebben…"

Helaas, helaas. Ik kan het deze keer kort houden simpelweg omdat er gewoon weinig spanning in zat, tot de 42e minuut. De eerste helft laat zich het beste samenvatten als rommelig, enigszins ongecoördineerd. Door individuele keuzes in de verdediging krijgt Baronie een aantal kansen, waarvan zij er 23e en 25e twee van benutten.
Bij de laatste goal lag er nog een zweem van buitenspel op. Dit was echter vanaf het middenveld moeilijk te zien. Er volgde een VAR-momentje. Na overleg van de scheidsrechter met de grensrechter, besloot de eerste alsnog het doelpunt toe te kennen en de ruststand was een feit.
Buiten een fraai schot op goal van Juul, waren er bij supporters van Unitas’30 geen memorabele momenten blijven hangen van de eerste helft.

De tweede helft begon goed. Voor Baronie dan. Na het goed uitkomen van Sietze werd er van veraf de bal op goal geschoten. Daar waar wij deze poging al bijna telden en we op weg waren naar de kantine, stond daar Jesper op de doellijn die daar de bal rustig wegkopte, alsof er niets aan de hand was.
Kort na deze redding-op-de-doellijn trad het welbekende “Joris-effect” in werking. Er kwam zowaar (uit het niets) gif in het spel. Er werd meer druk gezet. Dit terwijl menig kopje al bij de xBox of PS4 was. Wat er precies gebeurde kan ik niet verklaren, maar het Leurs Kwartierke was aangebroken. Er kwam wat meer swung in het spel. Het was nog steeds niet oogstrelend, maar het begon enige trekjes van “spanning” te krijgen. Dit leverde al snel een aantal kansen(jes) op voor onze jongens en meiden. Het was dan ook Wesley die vanuit het midden een kansje kreeg, welke hij wist binnen te prikken in de 42e minuut en de spanning leek weer terug. Het alles-of-niets-offensief was begonnen. Het leverde weliswaar enkele kleine en grotere kansen voor de geel-zwarten, maar buiten twee ballen over een lage bal die eigenlijk het woord schot niet mag krijgen, konden we eigenlijk niets inbrengen.
Hiermee kom ik weer terug op de gouden regel van het voetbal: als wij niet scoren en hullie wel, winnen hullie.
Dit gebeurde dan ook in de 53e minuut. Baronie ronde één van de spaarzame tegenaanvallen vakkundig af en bepaalde de eindstand op 1-3…
Eerlijk blijft eerlijk; Verdiend! Baronie was gewoon beter…
 

Verslagen

Terug naar boven